ChampLacanien
Φόρουμ Ψυχανάλυσης του Λακανικού Πεδίου Αθήνας

ΔΙΑΚΑΡΤΕΛΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2016

ΔΙΑΚΑΡΤΕΛΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

ΔΙΑΚΑΡΤΕΛΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

 

ΑΘΗΝΑ

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 22 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2016  ΑΘΗΝΑ

 

Το καρτέλ ως κοινωνικός κόμβος μέσα στην κοινότητα Σχολής Επιπτώσεις και παραγωγές

 

 

Το καρτέλ προτάθηκε από τον Ζακ Λακάν στην Ιδρυτική πράξη της σχολής του, το 1964, ως θεμέλιo της επιστημικής λειτουργίας αυτής: «Για την εκτέλεση της εργασίας, θα υιοθετήσουμε την αρχή μιας επεξεργασίας που υποστηρίζεται από μια μικρή ομάδα. Κάθε μία από αυτές θα αποτελείται από τρία πρόσωπα τουλάχιστον, το πολύ πέντε, τέσσερα είναι το ακριβές μέτρο. ΣΥΝ ΕΝΑ, επιφορτισμένο με την επιλογή, τη συζήτηση και την έκβαση που προορίζεται στην εργασία του καθενός».

 

Το καρτέλ είναι ένα εργαλείο έρευνας και επεξεργασίας που επιτρέπει σε αναλυτές και μη αναλυτές να εργασθούν για να σκεφθούν την ψυχανάλυση, πέρα από ιεραρχίες και δογματική γνώση. Αυτή η δομή ομάδας με μικρό αριθμό, καθιστά εφικτή την επεξεργασία του κάθε ένα που στηρίζεται από την ιδιαίτερη επιθυμία του. Η λειτουργία του «συν ένα» είναι εκείνη που δίνει μια κατεύθυνση σ’ αυτή την επιθυμία της γνώσης, σ’ αυτή την α-πορία που φέρει ο καθένας στη συνάντησή του με την ασυνείδητη γνώση. Μέσα από την λειτουργία του, ο «συν ένας» δένει την εργασία του καρτέλ με την σχολή και το καρτέλ γίνεται κοινωνικός κόμβος,  όπως το ονομάζει το 1975 ο Λακάν,  συνδέοντας μέσα από την βορόμμεια δομή του, την εργασία των μελών του με την κοινότητα σχολής.

 

Το καρτέλ δημιουργεί δεσμό ως κοινωνικός κόμβος, και επιτρέπει να έρθει στο φως η παραγωγή του κάθε ένα, να μοιραστεί και να ανοιχτεί και σε άλλους πέρα από την μικρή ομάδα, μέσα στην κοινότητα σχολής. Είναι ένας άλλος τρόπος να σταθεί κανείς ενάντια στη δυσφορία του πολιτισμού, στην εποχή μας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

JOURNEE INTERCARTEL

 

ATHENES

 

SAMEDI 22 OCTOBRE 2016

 

Le cartel comme nœud social dans la communauté école

Effets et produits

 

Le cartel a été proposé par J. Lacan dans l’acte de fondation de son école de psychanalyse en 1964, comme fondement de la fonction épistémique de l’école: «Pour l’exécution du travail, nous adopterons le principe d’une élaboration soutenue dans un petit groupe. Chacun d’eux, nous avons un nom pour désigner ces groupes, se composera de trois personnes au moins, cinq au plus, quatre est la juste mesure. PLUS UNE, chargé de la sélection, de la discussion et de l’issue à réserver au travail de chacun.»

 

 Le cartel est un outil de recherche, et d’élaboration permettant à des analystes et des non analystes de se mettre au travail pour penser la psychanalyse, au delà des hiérarchies et du savoir dogmatique. Cette structure de groupe, en petit nombre, rend possible l’élaboration de chacun sous tendue par son désir singulier. La fonction du «plus un», étant celle qui donne une direction à ce désir du savoir sur l’a-porie  que porte pour tout un la rencontre avec le savoir sur l’inconscient. Par sa fonction le plus un noue le travail du cartel avec l’école et le cartel devient nœud social comme le nomme J. Lacan en 1975, en liant par sa structure borroméenne le travail de ses membres avec la communauté d’école.

 

Le cartel fait lien, comme nœud social, et permet que la production de chacun apparaisse au grand jour et puisse s’ouvrir et être partagée avec d’autres, au-delà du petit groupe, dans la communauté d’école. C’est, une autre façon de contrer ce qui fait malaise dans notre civilisation, à notre époque.